Showing posts with label உண்ணாவிரதம். Show all posts
Showing posts with label உண்ணாவிரதம். Show all posts

Sunday, November 9, 2008

ரஜினியின் பார்வை இந்தியாவுக்கு வேண்டும்!

ரஜினியை கண்ணை மூடிக்கொண்டு எதிர்க்க வேண்டுமா.. கூப்பிடுங்கள் சீமானை என்றிருந்த நிலையில், குசேலன் பிரச்சினையின்போது, ரஜினிக்கு ஆதரவாகப் பேசி ஆச்சர்யப்பட வைத்தவர் இயக்குநர் சீமான்.

ஆனால் சில தினங்களில், கன்னடர்களிடம் ரஜினி மன்னிப்புக் கேட்டார் என ஒரு பொய்யைப் பரப்பி யாரோ தூண்டிவிட, மீண்டும் ரஜினிக்கு எதிராக விஷம் கக்கினார் இதே சீமான்.

இப்போது மீண்டும் ‘தெளிவாகி’யிருக்கிறார். குறிப்பாக ஈழ மக்களின் போராட்டத்துக்கு ஆதரவாக, யாரும் பேச முடியாத அளவு அழுத்தம் திருத்தமாக ரஜினி பேசியவற்றைக் கேட்ட பின் அவரை வாயாரப் புகழ்ந்திருக்கிறார் சீமான்.

‘நேரத்துக்கு ஒரு பேச்சுப் பேசும் இந்த சீமானின் புகழ்ச்சி தலைவருக்குத் தேவையா...’ என்கிற ரீதியில் சில ரசிகர்களின் குரல்கள் கேட்கக்கூடும்.

எப்பொருள் யார் யார் வாய்க்க கேட்பினும்... என்ற வள்ளுவப் பெருமானின் வாக்குமட்டுமல்ல, இங்கு சீமான் பேட்டியைத் தர வேறு ஒரு காரணமும் இருக்கிறது.

சில தினங்களுக்கு முன் வெளியான விஷம விகடனின் கொடுக்கு ஒன்றில் ரஜினியின் உண்ணாவிரதத்தைக் கொச்சைப்படுத்தி கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தனர்.

கூடவே, ரஜினியின் உண்ணாவிரதப் பேச்சை இயக்குநர் சீமானும், அமீரும் கடுமையாக எதிர்த்ததாகவும், ரஜினிக்கு கண்டன அறிக்கை விடவும் தயாரானதாகவும், அவர்களை பாரதிராஜா சமாதானப்படுத்தியதாகவும் புளுகியிருந்தனர்.

ஆனால் நிஜத்தில் நடந்தது என்ன?

இதோ... ரஜினியின் உண்ணாவிரதப் பேச்சு குறித்த சீமான் அளித்துள்ள பேட்டி. அடுத்து அமீர் பேட்டியும் வருகிறது. விரைவில் பாரதிராஜாவின் முழுமையான பேட்டியையும் வெளியிடவிருக்கிறோம்.

மீண்டும் ரஜினியின் அதே ‘நச்’ கேள்வியைத்தான் அந்த விஷமக்காரர்களைப் பார்த்துக் கேட்கத் தோன்றுகிறது... ‘இப்ப உங்க மூஞ்சிங்கள என்னங்கடா போய் வச்சுக்குவீங்க...?’

ரஜினியின் பார்வை இந்தியாவுக்கு வேண்டும்!

"இலங்கைத் தமிழர்களைக் காக்க பல்வேறு இயக்கங்கள், கட்சிகள் போராடும்போது, தங்களது திரைப்பட வர்த்தகத்தை விரிவடையச் செய்ததில் ஈழத்தமிழர்களுக்கும் பங்குண்டு என்பதை திரைப்பட நடிகர்கள் மறக்கவில்லை. அதற்கு நன்றிக்கடனாக இந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த நேரத்தில் ஈழத்தமிழர்களின் உரிமைக்காக யார் குரல் கொடுத்தாலும் அது பாராட்டுதலுக்குரியதே. உண்ணாவிரதத்தில் பங்கேற்ற ரஜினி உள்ளிட்ட முக்கிய நடிகர்கள் அனைவருமே தங்கள் உ
ணர்வைச் சரியாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்படும்போது தீவிரவாதம் எழுந்தே தீரும், என கமல் கூறியது சரியான வார்த்தை.

சர்வதேச ராணுவ பலத்தை வைத்துக்கொண்டு முப்பதாண்டுகளாகப் போராடியும் வெற்றி முடியவில்லையென்றால், நீங்க ஆம்பிளைங்களா... உங்கள் தோல்வியை ஒத்துக்கோ... என ரஜினி கூறியதும் சரியானதே.


ரஜினியின் பார்வை இந்தியாவுக்கு வரவேண்டும். அதாவது, ரஜினியின் கருத்தை இந்தியா உணர வேண்டும் என்பதே என் விருப்பம். தமிழர்களின் உணர்வை இந்த உண்ணாவிரதம் சரியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது. நடிகர்களுக்கு சமூக அக்கறை இருப்பதை நிரூபித்திருக்கிறது..."


http://www.envazhi.com

Monday, November 3, 2008

இதெப்டி இருக்கு!

ரஜினிக்கு எப்போதும் ஒரு ராசி உண்டு... யாரெல்லாம் அவரைத் திட்டுகிறார்களோ, அவர்களே மீண்டும் வலியப் போய் அவரை பாராட்டித் தள்ளுவார்கள்.
எடுத்துச் சொல்ல ஒன்றா இரண்டா சம்பவங்கள்...

பகுத்தறிவு பேசிய வேலு பிரபாகரன் தொடங்கி, நானே இனி சூப்பர்ஸ்டார் என நாக்கில் சனியுடன் திரிந்தவர்கள் வரை, கடைசியில் ‘ரஜினி வழிதான், எங்கள் வழி’ என்று அவருக்கு மகுடம் சூட்டி மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள். தன்மேல் வீசப்பட்ட கற்களையே, படிக்கட்டுகளாய் மாற்றிக் கொள்ளும் பண்புதான் அவரை திரையுலகுக்கு வெளியேயும் தாண்டி சூப்பர் ஸ்டாராகவே வைத்திருக்கிறது.

ஒகேனக்கல் காவிரி உண்ணாவிரதப் பிரச்சினையின்போது ரஜினி மீது வசை மாரி பொழிந்து உலகமெங்கும் பெயரைக் கெடுத்துக் கொண்டவர் சத்யராஜ். எதையும் ஒரு முறை யோசித்துச் செய்யும் ரஜினி ரசிகர்களே ஆவேசப்பட்டு சத்யராஜின் கொடும்பாவியைக் கொளுத்தும்படியாகிவிட்டது நிலைமை (உடனே ரஜினி ரசிகர்களை விமர்சித்து கமெண்ட் எழுதிவிடாதீர்கள். ரஜினியின் பெரும்பாலான ரசிகர்கள் உண்மையில் பொறுமைக்கும், சுயநலமின்மைக்கும் பெயர்பெற்றவர்கள். சில நடிகர்களின் ரசிகர்கள் கத்தியுடன்தான் அலைகிறார்கள். தேவைப்பட்டால் ஒருவரையொருவர் குத்தியும் ‘விளையாடிக்’ கொள்வார்கள்!)

‘இந்த மேடையில் யார் பெயரைச் சொன்னால் கைத்தட்டல் கிடைக்குமோ, அந்தப் பெயரைச் சொல்வதைவிட நாக்கைப் பிடுங்கிக் கொண்டு சாவேன்...’ என்று ஒகேனக்கல் உண்ணாவிரத மேடையில் சாமியாடினார் சத்யராஜ்.

ஆனால் காலத்தின் சுழற்சி பாருங்கள்... இன்று மீண்டும் ரஜினி நடுநாயகமாய் வீற்றிருந்த அதே போன்றதொரு உணர்ச்சிகரமான உண்ணாவிரத மேடைக்கு சத்யராஜை வரவழைத்துவிட்டது.

அதுமட்டுமல்ல... ரஜினியின் பேச்சையும், அவர் அளித்த நிதியுதவியையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சத்யராஜ், இறுதியில் நேராக ரஜினியிடம் போனார். கைகுலுக்கினார், தோளில் தட்டிக் கொடுத்து பிரமாதமான பேச்சு என ரஜினிக்கு பாராட்டு தெரிவித்தார். ஆனால் பழைய குற்ற உணர்வின் விளைவோ என்னமோ, அவரால் ரஜினியை முகத்துக்கு நேரே கூட பார்த்துப் பேச இயலவில்லை.

மேடையைவிட்டு இறங்கியவர், ‘உண்ணாவிரதத்தின் சிறப்பு ரஜினியின் உணர்ச்சிகரமான பேச்சுதான். அதை நாம் பாராட்ட வேண்டும். ஈழ மக்களுக்கு இது ஒரு பெரிய அங்கீகாரம். இந்த மாதிரி ஒரு பேச்சை அவரிடமிருந்து நிஜமாகவே நான் எதிர்பார்க்கவில்லை மாப்ளே...’ என ராதாரவியிடம் மனம் விட்டுப் பாராட்டிவிட்டுச் சென்றுள்ளார்.

ஒரு தமிழ் நடிகராய் ரஜினி தன் வாழ்க்கையைத் துவக்கிய நாள்முதல், சர்வதேச கலைஞராய் இன்று ஜொலிப்பது வரை, ஒருபோதும் தமிழர்களுக்கு எதிரான சிந்தனை கொண்டவரல்லவே அவர். மனதால், உணர்வால், இருப்பிடத்தால், ரத்த உறவுகளால் அவரும் ஒரு தமிழர்தானே...

இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், பொறாமையால் அவரைத் தூற்றுவதும், அவரது பெருமை புரிந்து மீண்டும் அவரை மேடைக்கு மேடை புகழ்ந்து கைத்தட்டல் பெறுவதும் எதற்கு... உங்களுக்கு விளம்பரம் வேண்டுமென்றால், போய் ரஜினியுடன் கரம்கோர்த்து நில்லுங்கள். உலகம் முழுக்க உங்கள் புகழ் பரவும்.

அதை விட்டுவிட்டு அவரை விரல் நீட்டி விமர்சிக்க ஆரம்பிப்பவர்களை காலச் சுழல் மீண்டும் அவர் காலடிக்கே கொண்டு வந்துவிடும்!
http://www.envazhi.com

Sunday, November 2, 2008

வன்னிக் காடுகளைத் தொட்ட ரஜினியின் பேச்சு!


இலங்கைப் பிரச்சினையில் நல்லவர்கள் அதிகம் பேசுவதில்லை. அதிகம் பேசுபவர்களுக்குப் பின்னால் ஆயிரம் அரசியல் இருக்கிறது...” என்று முன்பொரு பதிவில் குறிட்டிருந்தேன்.
ரஜினியின் ஈழத் தமிழ் ஆதரவுப் பேச்சும் அந்த மக்களுக்காக அவர் செய்துள்ள நிதியுதவியும் அந்த வார்த்தைகளை மெய்ப்பித்துள்ளன.

ரஜினியின் ஈழத் தமிழ் ஆதரவுப் பேச்சு, உலகமெங்கிலும் வசிக்கும் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் மற்றும் இலங்கையில் வசிக்கும் தமிழர்கள் மத்தியில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பதை நமக்கு தனிப்பட்ட முறையில் குவியும் மின்னஞ்சல்கள் மூலம் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

தாயகத்தில் உள்ள தமிழர்களுக்கே கூட, ரஜினியின் இந்தப் பேச்சு இன்ப அதிர்ச்சியைக் கொடுத்துள்ளது.

இலங்கை இனப் பிரச்சினையில் ரஜினியின் நிலை என்ன என்று கேட்டும் விமர்சித்தும் வந்த பல அரசியல் தலைவர்களும், ரஜினி எதிர்ப்பாளர்களும், அவரது தீர்க்கமான இந்த நேரிய பேச்சைக் கேட்டு வாயடைத்துப் போய்விட்டார்கள்.

‘இத்தனை தீர்க்கமான சிந்தனை, கூரிய அவதானிப்பு கொண்டவரா இந்த மனிதர்!’ என வியந்து மகிழ்ந்தனர், இந்தப் போராட்டத்துக்கு வாழ்த்துச் சொல்ல பழ நெடுமாறனுடன் வந்திருந்த இரு இலங்கைத் தமிழ் எம்பிக்களும்.

குறிப்பாக விடுதலைப் புலிகளின் பெயரைக் குறிப்பிடாமல், அதே நேரம் ஈழ மக்களுக்காக அவர்கள் நடத்தும் ஆயுதமேந்திய போராட்டத்தின் பின்னால் உள்ள நியாயத்தை தனக்கே உரிய பாணியில் அவர் பேசிய விதம் ‘வன்னிக்காடுகள்’ வரை எதிரொலித்ததாக யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள நமது பத்திரிகையாள நண்பர் (பிரபல நாளிதழின் இலங்கை நிருபர் அவர்) நம்முடன் பகிர்ந்து கொண்டது சிலிர்ப்பைத் தந்தது.

இலங்கையின் ஈழப் பகுதியில் மாவீரர் தினம் அனுஷ்டிக்கப்படும் மாதத்தின் துவக்க நாள் இன்று. ஒவ்வொரு நினைவு நாளின் போதும், மாவீரர்களின் நினைவிடத்தில் ஈழ விடுதலைப் போராளிகள் கூறும் வார்த்தை, ‘இங்கே இந்த மாவீரர்கள் புதைக்கப்படவில்லை; விதைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்...’ என்பதே.

அந்த போராளிகளுக்கும், அவர்களை நம்பியுள்ள லட்சோப லட்சம் மக்களுக்கும் ரஜினியின் வார்த்தைகள் மிகுந்த ஆன்ம பலத்தைக் கொடுத்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்டார் அந்த இலங்கை நண்பர்.

“ஒரு தெய்வ சகுனமாகவே ரஜினியின் பேச்சு இன்று அமைந்துவிட்டது. இந்தத் தகவல்கள் எட்டியபோது தங்கள் துன்பங்களையும் மறந்து இந்தப் பகுதி மக்கள் சந்தோஷப்பட்டதைக் காண முடிந்தது. அமரர் புரட்சித் தலைவர் எம்ஜிஆருக்குப் பிறகு, இந்த மக்கள் இத்தனை நம்பிக்கையோடு காதுகொடுத்துக் கேட்ட வார்த்தைகள் ரஜினியினுடையவைதான். நீங்கள் அடிக்கடி சொல்வதுபோல், ரஜினி நிச்சயம் இனி உலக சூப்பர்ஸ்டார் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை. இந்த ஆன்ம பலம் இந்த மக்களுக்கு இன்னும் உரத்தையும், பல போர்களைத் தாங்கும் அல்லது வெற்றி கொள்ளும் நெஞ்சுறுதியையும் தரும்...” என்றார் அவர்.

நல்ல மனிதரின் வார்த்தைகளுக்கு மட்டுமே உள்ள சக்தி அது!

சிலர் இப்படிக் கேட்கலாம்:

ரஜின் பேசியதால் மட்டுமே, ராஜபக்சே அரசு திருந்திவிடப் போகிறதா... அந்த மக்களுக்கு விடிவு காலம் பிறந்துவிடுமா... என்று.

நிறவெறிக் கொள்கைக்கு எதிராக, தனக்கு சம்பந்தமே இல்லாத ஆப்பிரிக்க மண்ணில் காந்தியடிகள் முதல் போர்க்குரல் எழுப்பியபோது அவரை நோக்கி அந்நாட்டு காவல் துறைத் தலைவர் கேட்ட கேள்வி இது. இத்தனைக்கும் அன்று காந்தி மகாத்மாவாக அறியப்பட்டிருக்கவில்லை.

அதற்கு மகாத்மா சொன்ன பதில்: “இந்தக் குரல் ஒரு புள்ளிதான். ஆனால் இந்தப் புள்ளியே பல புள்ளிகளை ஈர்க்கும் மையமாக மாறும். அது இந்த சமுதாயத்துக்கே புதிய ஆன்ம பலத்தைத் தரும். அவர்களது உரிமைகளைப் பெறத் தேவையான போராட்டத்துக்கு மேலும் பலம் சேர்க்கும்”.

ரஜினி உலகறிந்த ஒரு சூப்பர்ஸ்டார். அவரது பேச்சு ஈழ மக்கள் போராட்டத்துக்குக் கிடைத்துள்ள மிகப் பெரிய அங்கீகாரம் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது.

ஈழ மக்களின் துயரம் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, ரஜினியின் புகழ் பாடப்படுவதாகவும் சிலர் விமர்சிக்கக் கூடும்.

கிடைத்தற்கரிய ஒரு இடத்திலிருந்து மிக இக்கட்டான தருணத்தில் ஒரு ஆதரவு கிடைக்கும்போது, அந்த திருப்பத்துக்குக் காரணமானவர் மீதுதான் அனைவரது பார்வையும் விழும். அதுதான் இயற்கை. அந்த திருப்பமே ஒரு போராட்டத்தின் போக்கை இன்னொரு திசையில் தீவிரப்படுத்துகிறதென்றால், அதற்குக் காரணமானவரைப் புகழ்வதில் என்ன தவறு இருக்கிறது.

சிங்கள ராணுவத்தின் பேடித்தனத்தை இப்படி சம்மட்டியால் அடித்த மாதிரி இன்றுவரை ஒருவரும் கேட்டதில்லை. அதேநேரம் விடுதலைப் புலிகளின் 30 ஆண்டு கால போராட்டங்களின் வெற்றிகளை இத்தனை அழகாக யாரும் அங்கீகரித்ததுமில்லை எனப் பாராட்டுகிறார் பிரபல நாளிதழின் தலைமை நிருபர் மோகன்.

ரஜினியின் பேச்சு குறித்து திருமாவளவன் கூறியதை இங்கே முத்தாய்ப்பாகக் கூறுகிறேன்:

ரஜினி வெறும் நிழல் சூப்பர் ஸ்டார் அல்ல. அவர் நிஜமான துருவ நட்சத்திரம் என்பதை நிரூபித்துவிடார். ஈழ விடுதலைப் போரில் சற்றே அயர்வுற்றுக் கிடக்கும் நெஞ்சங்களையும் தட்டி எழுப்பியுள்ள அருமையான உரை என்றே அதைச் சொல்ல வேண்டும்.

முப்பது ஆண்டுகளாக நடந்த போரில் ஈழப் போராளிகளை சிங்கள ராணுவத்தால் வெல்லவே முடியவில்லை என்பதை, இதுவரை நடந்த எந்த ஆதரவுக் கூட்டத்திலும் யாரும் இவ்வளவு அழுத்தமாகச் சொன்னதில்லை.

இரு இனங்களுக்கு இடையே நடக்கும் ஒரு உரிமைப்போரில் சிறுபான்மைத் தரப்புக்கு கிடைக்கிற வெற்றி அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும். அந்த அங்கீகாரம் இருந்தாலே ஆயிரம் யானை பலம் வந்துவிடும் ஒரு மனிதனுக்கு.

ஒரு மனிதனுக்கே இப்படியென்றால், ஒரு சமூகத்துக்கு? ஈழத் தமிழ் சமுதாயத்துக்கு அப்படியொரு பலத்தைத் தந்துள்ள பேச்சு இது. நாம் சரியான பாதையில்தான் போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். நம் தாய் வழிச் சொந்தங்கள் நம் பின்னால் இருக்கிறார்கள் என்ற புத்துணர்வை ஈழ மக்களுக்குத் தந்துள்ள பேச்சு.

அன்பு நண்பர் ரஜினி நீடூழி வாழ்க!, என்றார்.

திருமா மட்டுமல்ல, இன்று லட்சோப லட்சம் தமிழ் மக்கள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் வார்த்தை இதுவாகத்தான் இருக்கும்!
http://www.envazhi.com

Saturday, November 1, 2008

தமிழர் பிணங்கள் புதைக்கப்படவில்லை; விதைக்கப்படுகின்றன! – ரஜினி ஆவேசம்

பொதுவாகவே ஈழத் தமிழர்கள் மீது அக்கறையில்லாதவர் ரஜினி என்பது போன்ற பேச்சுக்கள் மீடியாவில் இதுவரை வலம் வந்து கொண்டிருந்தன.

ஆனால் அவற்றை தனது உணர்ச்சிப்பூர்வமான ஈழ ஆதரவுப் பேச்சு மூலம் நேற்று துடைத்தெறிந்துள்ளார் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி.

இலங்கையில் அப்பாவித் தமிழர்கள் கொல்லப்படுவதைக் கண்டித்தும், உடனடி போர் நிறுத்தம் கோரியும் நடிகர் நடிகைகள் சென்னை நடிகர் சங்க வளாகத்தில் இன்று உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டனர்.

இதில் ஆரம்பத்திலேயே கலந்து கொண்ட ரஜினி, இறுதியில் உணர்ச்சிப்பூர்வ உரை நிகழ்த்தினார்.

இலங்கையில் தமிழர்களது பிணங்கள் புதைக்கப்படவில்லை. விதைக்கப்படுகின்றன. நாளை இந்த விதைகள் மீண்டும் முளைக்கும். இலங்கை அரசையே அழிக்கும், என்றார் ரஜினி.
மேலும் இலங்கையில் நடக்கும் யுத்தத்தை உடனடியாக நிறுத்த ராஜபக்சே அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் இந்தப் பிரச்சினையில் பெரிய நாடுகள் தலையிட வேண்டி வரும் என்றும் கூறினார்.

இந்தப் போராட்டத்துக்கு மாலையில்தான் ரஜினி வருவார் என்று காலையிலிருந்தே சிலர் கூறிக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அதை உடைக்கும் வகையில் 11.30 மணிக்கே நடிகர் சங்க வளாகத்துக்கு வந்த ரஜினி வேட்டி, கறுப்பு சட்டை, ரேபான் கிளாஸ் சகிதம் விடுவிடுவென வேடை ஏற, அந்தப் பகுதியே அதிர்ந்தது, கீடியிருந்தவ்ரகளின் விசில் மற்றும் கரவொலியில்.

உண்ணாவிரதம் முடியும் வரை மேடையில் அமர்ந்து அனைவரது பேச்சுக்களையும் கேட்டார். பின்னர் அவர் பேசினார். அதன் முழுமையான வடிவம்:

என்னை வாழவைக்கும் தெய்வங்களான தமிழ் மக்களே...

இது மிக அருமையாக, உணர்வுப்பூர்வமான, அறிவுப்பூர்வமான உண்ணாவிரதம் இது. இந்தப் போராட்டத்தை சிறப்பாக நடத்திக் கொண்டிருக்கும் நடிகர் சங்கத் தலைவர் சரத்குமார், செயலாளர் ராதாரவியை நான் பராட்டுகிறேன். ராதாரவி சொன்ன மாதிரி இது 3-வது கட்டப் போராட்டம்தான். அதை சரியாக செய்திருக்கிறீர்கள்.

இங்கே சில கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டிருந்தன. அதனால்தான் இது ரொம்ப சக்ஸஸ்புல்லா நடந்துகிட்டிருக்கு. கட்டுப்பாடில்லாத மனிதனால் எதையும் சாதிக்க முடியாது.
இலங்கைத் தமிழர் விஷயத்தில் நிறைய பேசலாம். பேச அவ்வளவு விஷயமிருக்கு.

இலங்கைத் தமிழர்கள் விஷயத்தில் என்ன நடக்கிறது என்ற உண்மை நிலையை இங்கு விளக்கிய ராதாரவி மற்றும் நண்பர் திருமாவளவனுக்கு நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
நான் இங்கேயும் சரி, வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லும்போதெல்லாம் பல இலங்கைத் தமிழர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். அவர்கள் இலங்கைத் தமிழ்ல திட்டினால்கூட அது சங்கீதம் மாதிரி இனிமையாக இருக்கும். பாஷை மட்டுமல்ல, பழகுவதற்கும் அவ்வளவு இனிமையானவர்கள்.

அந்த நல்ல மக்கள் அவங்க நாட்ல வாழ முடியாமல் மற்ற நாடுகளில் எப்படியெல்லாம் அவதிப்பட்டு வாழ்கிறார்கள் என்பதை நினைக்கும்போது மனசுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.

தமிழர்கள் சம உரிமைக்காக போராடினார்கள். அதை அடக்க சிங்கள ராணுவம் ஆயுதமெடுத்தது. யுத்தத்தை நிறுத்த வேண்டுமென்று எல்லாருமே சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நம்ம இந்திய அரசும் மாநில அரசும் இதற்கு இன்னும் தீவிரமா முயற்சி எடுக்கணும்.

இங்கே நடப்பது, நாம் இங்கே பேசுவது அனைத்தும் இலங்கை அரசுக்கு, ராஜபக்சேவின் காதுகளுக்கு, அங்குள்ள எம்பிக்கள் மற்றும் மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபைக்கு கேட்டும் என்ற நம்பிக்கையில், தைரியத்தில் நான் ஒன்றை சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.

நீங்களா வீரர்கள்?

தமிழ் மக்கள் அங்கே சம உரிமைதான் கேட்டார்கள், அதற்காக போராட்டம் நடத்தினார்கள். ஆனால் அதை நீங்கள் கொடுக்கவில்லை.

உங்கள் சிங்கள அரசிடம் ராணுவம், விமானப்படை, கப்பல் படை என முப்படைகளும் உள்ளன. சகல வசதிகளும் சவுகரியங்களும் உள்ளன. யுத்தத்தை நீங்கள்தான் அறிவித்தீர்கள். ரெண்டு வருஷமா அஞ்சு வருஷமா, பத்து வருஷமா... முப்பது வருஷமா உங்களால் அவர்களை ஒழிக்க முடியலன்னு சொன்னா நீங்க என்ன வீரர்கள்... ஆம்பிளைங்களா நீங்கள்?

தோல்விய ஒத்துக்க முடியலேன்னு சொல்லு. ஓகே, ஒத்துக்கறதுக்கு உங்க ஈகோ இடம் கொடுக்கலியா... சரி... நீ என்னதான் செஞ்சிருக்கே... முடியல உன்னால... ஒத்துக்கணும்.

ஏழைகள் பாதிக்கப்பட்டால்...!

இனொன்னு புரிஞ்சுக்கணும்... இலங்கை மட்டுமல்ல... எந்த நாடாக இருந்தாலும், ஏழை மக்கள், பாமர மக்கள், அப்பாவி மக்கள், குழந்தைகள், பெண்கள், முதியோர் அவர்களின் வேதனை... அந்த காற்று பட்டாலும் கூட அந்த நாடு உருப்படாது. எந்த நாடகாட்டும், சாமானிய ஜனங்க பாதிக்கப்படக் கூடாது. எந்த நாடாக இருந்தாலும் சரி... எந்த விதத்திலயும் அப்பாவி மக்கள் பாதிக்கப்படக் கூடாது. அந்த நாடு உருப்படாது, அவங்க சுவாசக் காற்று பட்டால் கூட அந்த நாடு உருப்படாது.

உங்க நாட்ல பாமர மக்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் பல ஆண்டுகளாக உதிரம் சிந்தி மடிகிறார்கள் அந்த பூமியில.

அங்க இருக்கிற பாமர மக்கள் சாகிறாங்க... அவர்களது பிணங்கள் புதைக்கப்படறதா நினைக்கிறீங்களா... கிடையாது... விதைக்கப்படறாங்க.

நீங்க யுத்தத்திதில் அந்த மக்களை எல்லாம் அழிச்சா கூட அந்த விதை உங்களை நிம்மதியா வாழ விடாது. நாளை இந்த விதைகள் மீண்டும் முளைச்சி வந்து உங்களை அழிக்கும் என்பதை புரிஞ்சுக்குங்க.

நான், என்னுடையது என்ற அகங்காரத்தை விட்டுவிட்டு, இறங்கி வந்து எல்லாருக்கும் இணக்கமான ஒரு முடிவை எடுத்து, யுத்தத்தை நிறுத்துங்க. அது உங்களுக்கு நல்லது.
முப்பது ஆண்டுகள் ஆன பிறகு வேணாம்னு சொன்னா அது எப்படி... செத்தவங்க வந்து வாழறவங்களை சும்மா விட்டுடுவாங்களா... முடியாது. அது எப்படி விடுவாங்க.
அந்த இடத்தை அடைஞ்சே தீரணும். இதை இலங்கை அரசு புரிஞ்சிக்கணும். புரிஞ்சி நடந்துக்கணும். அப்படி புரிஞ்சிக்கலேன்னா... பெரிய நாடுகள் இலங்கை அரசுக்கு இதைப் புரிய வைக்கணும் என்றார் ரஜினிகாந்த்.

ரூ.10 லட்சம் உதவி!

பின்னர் இலங்கைத் தமிழர் துயர் துடைப்பு நிதியாக தன் பங்குக்கு ரூ.10 லட்சத்தை வழங்குவதாக அறிவித்தவர், உடனடியாக அதற்கான காசோலையை சரத்குமாரிடம் வழங்கினார்.
http://www.envazhi.com

Friday, October 31, 2008

அடடா... என்னே தமிழுணர்வு!

குசேலன் படத்தில் ஒரு காட்சி. நரிக்குறவர் இன பிரதிநிதிகளான சின்னி ஜெயந்தும், பிரம்மானந்தமும் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினியிடம் மனு கொடுப்பார்கள். அப்போது ரஜினி அழகாக ஒரு வாக்கியம் சொல்வார்: ‘மனு வாங்க நான் என்ன மந்திரியா... நான் ஒரு நடிகன் அவ்வளவுதான்!’

-தன் நிலை உணர்தல் என்பதற்கு எத்தனை அழகான உதாரணம் பாருங்கள். இங்குள்ள நடிகர்கள் யாரும் தங்கள் நிலை உணர்ந்தவர்களாகவே தெரியவில்லை. உணர்வைக் காட்டுகிறோம் பேர்வழி என்று இருக்கிற பகையுணர்ச்சியைக் கிளறி விடுவதுதான் இவர்கள் செய்துவரும் வேலை.

பட்டால்தான் இவர்களுக்குப் புத்தி வருகிறது. ஒகேனக்கல் பிரச்சினையின்போது, ‘உருளுவது ரஜினி தலைதானே’ என்று பெரும்பாலான நடிகர்கள் சும்மா இருக்க, வயித்தெரிச்சல் கோஷ்டிகள் சந்தோஷமாக பார்ட்டி வைத்துக் கொண்டாடினார்கள்.

ரஜினி கன்னடர்களிடம் கேட்காத மன்னிப்பைக் கேட்டதாக மீடியாக்கள் பொய் பரப்பி, குசேலனில் தங்களுக்கு ஒரு ‘பங்கு’ கிடைக்காத கோபத்தைப் போக்கிக் கொண்டார்கள்!

ஆனால் அதே ஒகேனக்கல் பிரச்சினையில் தமிழக அரசு அடித்த குட்டிக் கரணங்களைப் பார்த்த பிறகுதான் பல முன்னணி நடிகர்களுக்கு, இதில் ‘புகுந்து விளையாடும்’ அரசியல் புரிய ஆரம்பித்தது. அதனால்தான் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக ராமேஸ்வரத்தில் போராட்டம் நடத்தக் கூப்பிட்ட போது முதலில் உணர்ச்சி வேகத்தில் ஒப்புக் கொண்டவர்கள் பின்னர் சற்றே பின்வாங்கி, பின்னர் முழுசாகவே மறுத்துவிட்டனர்.

அமீர், சீமான் கைது என தமிழக அரசு போட்ட வேடத்தைப் பார்த்த பிறகு, தங்களின் எல்லை என்ன, எப்படி இனி பேச வேண்டும் என்றும் ஓரளவு ‘தெளிவாகி’ விட்டார்கள். அதன் விளைவுதான் இப்போது சரத்குமார் விடுத்துள்ள அறிக்கை.

அந்த அறிக்கையில், நடிகர் நடிகைகள் தங்கள் வரம்பு மீறி எதும் பேசக்கூடாது என்றும், தங்கள் உணர்வுகளை சுருக்கமாக வெளிப்படுத்தினால் போதும் என்றும், எந்தக் காரணம் கொண்டும் உணர்ச்சி வசப்பட்டு உளறக் கூடாது என்றும் அறிவித்து அதில் கையொப்பமிட்டு அனைத்து நடிகர் நடிகைகளுக்கும் விநியோகித்து வருகிறார்.

இதைத்தானே ஆரம்பத்திலிருந்து ரஜினி சொல்கிறார்.

கர்நாடகத்தில் லட்சக்கணக்கான தமிழ் மக்கள் நிரந்தரமாகத் தங்கி அந்த மாநிலத்தவர்களாகவே மாறிவிட்டிருக்கிறார்கள். பெங்களூருவில் சரிபாதி தமிழர்கள்தான். ஐடி நிறுவன ஊழியர்களில் 80 சதவிகிதம் தமிழர்கள் நல்ல சம்பளத்துடன், தமிழ்நாட்டுக்கு திரும்பும் யோசனையே இல்லாமல் செல்வாக்குடன் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறார்கள். இவர்களின் அமைதி கெட்டும் போகும் விதத்தில் நாம் எப்போதும் பேசக் கூடாது. அரசுகள் மட்டத்தில் ஆராய்ந்து நிதானமாக எடுக்க வேண்டிய ஒரு முடிவை கலைஞர்களாகிய நாம் உணர்ச்சிவசப்பட்டுப் பேசி கெடுக்க வேண்டாம், என்று பல ஆண்டுகளாகக் கூறிவருகிறார் ரஜினி.

இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினையில் தமிழர் நலன் பாதிக்காத வகையில் அரசியல் தீர்வு காணப்பட வேண்டும். அப்பாவி தமிழர்கள் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் எனக் கூறி வருகிறார்.

ஆனால் இதையெல்லாம் சொன்னதாலேயே அவரை தமிழர் விரோதியாகச் சித்தரித்தது ஒரு கும்பல். மீடியாவும் அவர்களுக்கு சொரிந்து கொடுத்தது. இப்போது அதுவே பெரிய புண்ணாகிப் போனதால், அடக்கி வாசிக்கலாம் என முடிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

அப்படியென்றால் இலங்கைத் தமிழர்கள் மீது பரிவு காட்டக் கூடாதா... அங்கே அவர்கள் செத்து மடிகிறார்கள்.. இங்கே இவர்கள் சொகுசு வாழ்க்கை வாழ அவர்களும்தானே காரணம், அவர்களுக்குக் குரல் கொடுக்கக் கூடாதா...?

குரல் கொடுக்கலாம்... தப்பில்லை... ஆனால் குரல் கொடுக்கச் சொல்லிவிட்டு, குரல் வளையை நெறிக்கும் வேலையில் ஈடுபடும் அரசியல்வாதிகளை நம்பி குரல் கொடுப்பதில் என்ன பலன்...?

ராஜீவ் காந்தியைக் கொன்றதற்காக தமிழர்கள் தண்டிக்கப்படுவது நியாயமா என முழங்கிய அரசியல்வாதிகள் தப்பிவிட்டார்கள். அதே குரலை உரத்து ஒலித்த பாரதிராஜாவைக் கைது செய்யுங்கள் என்ற முழக்கம் கேட்கிறதே... இந்த முழக்கத்துக்குப் பயந்து அவரும் அடக்கி வாசிக்கிறாரே... இதற்குப் பெயர் என்ன?

அன்று ரஜினியை விமர்சித்த அனைவரும் இன்று, ‘ரஜினி சொல்வதுதான் சரியானது. நமது உணர்வுகளை எந்த வற்புறுத்தலுக்கும் பணியாமல், அதேநேரம் யாரையும் வற்புறுத்தாமல் காட்டுவதுதான் சரியானது’ என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.
ஏன்...? பச்சை சந்தர்ப்பவாதம்.

தங்களுக்கு ஒரு பிரச்சினை என்றதுமே, 'ரஜினி சொல்வதுதான் சரி... நாம் அப்படியே செய்யலாம்' என்று பேசத் தொடங்குகிறார்கள். இத்தகைய சந்தர்ப்பவாதம் ஒருபோதும் உதவாது.

இலங்கைத் தமிழர்கள் விஷயத்தில் மட்டுமல்ல... இம்மாதிரி உணர்ச்சிப்பூர்வமான பல்வேறு பிரச்சினைகளில் கலைஞர்கள் என்றில்லாமல், அனைவருமே ஒருமித்த குரலில் தங்கள் உணர்வுகளை அழுத்தமாகப் பதிய வைக்க வேண்டும். அதுதான் அந்த போராட்டத்துக்கு சரியான அந்தஸ்தைத் தரும். வெறும் உணர்ச்சிவசப்படல், எவ்வளவு சீரியஸான போராட்டத்தையும் கேலிக் கூத்தாக்கிவிடும்!
http://www.envazhi.com